Ineke Lautenbach

Om te lezen en te luisteren

Schrijven is mijn hobby. Op deze website zijn de resultaten daarvan te lezen.
Verder houd ik van zingen en daarvan is iets te lezen en te horen.
Veel plezier!


Wat is jouw geschenk?

Lezing: Lucas 1: 26-38
Tweede vespers van advent, 9 december 2012

Het is zondag 13 mei 2012. Over een paar dagen, op woensdag, begint de jaarlijkse conferentie van het Europees Forum, voluit the European Forum of Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender Christian Groups. De conferentie is ieder jaar in een andere stad, dit jaar in Amsterdam. Door een kerngroep van een man of zeven en een grote groep vrijwilligers daaromheen is alles georganiseerd. Nu, vlak voor de start, begint de enorme stroom e-mail van de laatste weken op te drogen. Toch kijk ik nog even, je weet maar nooit.

Logo European Forum Amsterdam 2012, gemaakt door Erica van OldenEr is een bericht van Grigori, een jongeman uit Kirgizië, priester in de Russisch-orthodoxe Kerk. Hij komt al een aantal jaren met zijn partner Igor naar de conferenties en zij hebben een vraag: ze willen graag een zegen over hun relatie ontvangen, in de dienst op zaterdagmiddag. In hun land kan dat niet, het zou prachtig zijn als dat in de familie van het Forum wel zou kunnen. Oeps, wat een vraag en wat een moment. Mijn eerste reactie is: dat gaat niet meer lukken. Alles is nu klaar. De liturgieën zijn gedrukt. Kan het niet volgend jaar? Maar om diverse redenen is uitstel geen optie.

Crisisoverleg dus. Ik bel met de voorgangers van de diensten op zaterdag en zondag. Wielie Elhorst, predikant in de PKN en voorganger op zaterdag, is bereikbaar. Ook Wielie schrikt: dat is nogal wat met zo weinig voorbereidingstijd! Toch is hij bereid het doen en we gaan aan de slag.

Ik duik in mijn doos met liturgieën en ik vind die van het huwelijk van Jochem en Bart. Een prachtige tekst, dat vindt Wielie ook. Ik maak een Engelse vertaling, Wielie zoekt uit waar het past in alles wat we al voorbereid hebben. We kiezen voor de zondagmorgendienst. We kiezen een lied om te zingen na de zegen. Het wordt de Engelse vertaling van Liefde eenmaal uitgesproken van Sytze de Vries. Dat lied zingen we ergens anders ook, dus het is dan al bekend en het past hier prima. Wielie overlegt via de mail met Grigori en Igor. Zondagavond lukt het me zelfs nog om de vertaling te laten controleren door een "native speaker". Ik maak nog snel een inlegvel voor de liturgie en sta dat dinsdagmiddag met Ko Kamperman in de Rank te kopiëren.

Dan beginnen we woensdag aan het Forum. Het is geweldig, alles klopt, de deelnemers zijn enthousiast. Voor we het weten is het zondagochtend. De afscheidsdienst, waarin Grigori en Igor de zegen over hun relatie zullen ontvangen. We zijn gespannen, het is nogal wat. Wielie doet dit voor het eerst, we doen dit voor het eerst binnen de Forum familie. De impact van wat te gaan doen dringt nu pas tot ons door. De dirigent van het koor vraagt om vooraf samen te bidden. De beide voorgangers, de dirigent en ik trekken ons even terug. In een rommelig kamertje spreek ik, als was ik ouderling van dienst, een consistoriegebed uit. Na het Amen kijken we elkaar aan. Nog een knikje naar elkaar, een handdruk. Dan gaan we naar de zaal.

Het is zoals ieder jaar op dit tijdstip een warme, emotionele viering. In deze sfeer geven Grigori en Igor elkaar in ons midden hun ja-woord en ontvangen de zegen. Als ze ringen wisselen zijn ze zichtbaar ontroerd. En zij niet alleen, iedereen voelt wat hier gebeurt. Na deze zondagmorgen in een veel te volle vergaderzaal in Amsterdam gaan twee jonge mannen gezegend terug naar Kirgizië. Wat een geschenk is dat!

Als symbool van dit geschenk heb ik het schilderij meegenomen dat als logo voor de conferentie gebruikt is. Het schilderij heeft op alle locaties gestaan waar we deze dagen geweest zijn. Het stond vlak naast Grigori en Igor toen zij de zegen kreeg.

NB: Grigori en Igor zijn niet de echte namen. Om deze twee mensen te beschermen heb ik gefingeerde namen gebruikt