Ineke Lautenbach

Om te lezen en te luisteren

Schrijven is mijn hobby. Op deze website zijn de resultaten daarvan te lezen.
Verder houd ik van zingen en daarvan is iets te lezen en te horen.
Veel plezier!


Toekomst waarvoor je je beschikbaar stelt

Een overweging bij Lucas 1: 26-38
Derde vesper van advent, 17 december 2006

De derde advent. Het is al bijna kerst. We lezen het bekende verhaal waarin Maria hoort dat ze een bijzonder kind zal krijgen.

Het verhaal is zo vaak verteld dat het niets nieuws meer lijkt te bieden. Een verhaal dat voor de één bij de kern van het geloof hoort. Een verhaal dat voor de andere een mythe is. Een klassiek verhaal dat bijna iedereen, ook buiten de kerk, wel kent. Oude woorden waar we misschien wel een beetje op uitgekeken zijn. Ze raken ons niet meer. We willen iets nieuws horen en vinden dat hier niet meer.

Toch lezen we vandaag dat oude verhaal.

'Gegroet Maria, je bent begenadigd, de Heer is met je.'
Maria schrikt hevig, staat er dan. Ze vraagt zich af wat deze woorden te betekenen hebben. Waarom schrikt ze? Het zijn toch woorden om gelukkig van te worden?
'De Heer is met je.'
'Je bent begenadigd.'

Niets om van te schrikken, toch? Of wordt zoiets alleen gezegd tegen wie een bijzonder leven voor zich heeft? En weet Maria dat? Misschien blijft ze wel liever een gewoon meisje. Immers: een bijzonder leven kan niet alleen aanzien en rijkdom met zich meebrengen, maar ook pijn en verdriet.
Wij weten hoe dit verhaal afloopt. Wij weten welke pijn en welk verdriet haar wacht. Dat is wel iets om van te schrikken.

De engel ziet haar reactie en gaat verder: 'Wees niet bang, Maria'.

Dan vertelt Gabriël over het kind dat ze zal krijgen, ook al heeft ze nog nooit gemeenschap gehad met een man. Dit kind komt van de Allerhoogste, hij zal Zoon van God genoemd worden. Voor God is niets onmogelijk.

Blijkbaar lukt het de engel om Maria gerust te stellen. En meer dan dat. Ze legt zich niet zomaar neer bij wat er zal gebeuren. Nee, ze geeft zichzelf, met de woorden: "De Heer wil ik dienen." Ze stelt zich beschikbaar voor de toekomst die de Allerhoogste met haar voor heeft.

Is het een historisch verhaal of is het de mythe? Is het mogelijk om dat na zoveel eeuwen nog vast te stellen? Is het eigenlijk wel belangrijk?
Voor mij maakt het niet meer uit. Het is een verhaal met een boodschap. En die boodschap is betrouwbaar.
De boodschap dat er toekomst is. Geen toekomst die vanzelf gaat. Die je zomaar overkomt. Maar een toekomst waar je aan moet werken.

Een toekomst waarvoor je je beschikbaar stelt.