Ineke Lautenbach

Om te lezen en te luisteren

Schrijven is mijn hobby. Op deze website zijn de resultaten daarvan te lezen.
Verder houd ik van zingen en daarvan is iets te lezen en te horen.
Veel plezier!


Om warmte en licht

Liturgische schikking eerste zondag van de 40 dagen

Een overweging bij 1 Samuel 1: 1-11
Eerste vespers in de 40 dagentijd, 10 maart 2019

Het is begonnen. We zijn onderweg. We proberen te vasten, bewuster te leven. Om straks met Pasen een nieuw begin te kunnen maken. Deze vesper is een pleisterplaats op die weg. Een plaats om tot rust te komen. Om ons te bezinnen.

Om licht zijn we gekomen
licht in donkere dagen
licht op onze levensweg.

We lezen straks over de levensweg van Hanna, een van de twee vrouwen van Elkana. Ze heeft geen kinderen en wordt daarom getreiterd door Elkana’s andere vrouw, die wel kinderen heeft. Elkana houdt van Hanna, maar dat kan haar verdriet niet wegnemen.

Wij kennen allemaal wel mensen die graag een kind hadden willen hebben en daar verdriet van hebben. Of we zijn zelf zo iemand. We kennen de pijn van het gemis. Wij voelen de pijn opnieuw als anderen kleinkinderen krijgen. De een leert er uiteindelijk mee leven, voor de ander kan het een obsessie worden.

In de tijd van Hanna is de pijn nog groter. Het is de bestemming van een vrouw om moeder te worden en vooral om een zoon te baren. En het is haar toekomst, haar pensioen: zonder kinderen zal niemand voor haar zorgen als ze oud is. We begrijpen Hanna’s verdriet wel, haar wanhoop, haar smeekbeden in de tempel. Ze bidt om een zoon en belooft zelfs dat ze die zal schenken aan God. In de verhalen die volgen zullen we lezen dat die zoon komt, licht brengt en zijn leven aan God zal wijden. Samuel wordt een groot profeet.

Er zijn nogal wat verhalen in de bijbel over een vrouw die geen kinderen heeft en dan uiteindelijk toch een zoon krijgt. Altijd een zoon overigens, nooit een dochter. Voor wie kinderen mist kunnen dat pijnlijke verhalen zijn: waarom zij wel, waarom ik niet? Bid ik niet intens genoeg, ben ik niet goed genoeg in God’s ogen?

Natuurlijk is dat niet zo. Natuurlijk waren er in bijbelse tijden ook mensen die geen kinderen hadden. Mensen op wie niets aan te merken was. Mensen die misschien wel dagelijks gebeden hebben om een kind. Maar over hen zijn geen verhalen aan ons overgeleverd. De verhalen die we wel kennen gaan steeds over bijzondere mensen. En bij een bijzonder mens hoort een bijzonder geboorteverhaal, zo iemand kan niet zomaar gewoon geboren worden. Het verhaal gaat niet om de moeder, niet om de ouders, maar om het kind. Het kind dat licht brengt.

Daarmee is de pijn niet weg. Laten we ons daarvan bewust zijn, met of zonder eigen kinderen. Laten we ons best doen om te genieten van de kinderen die er zijn en goed voor hen zorgen. Zij zijn een licht op onze levensweg, op ieders levensweg.

Gebed

Op deze eerste zondag in de 40 dagentijd
komen wij bij U.
Wij willen ons best doen bewuster te leven.
Wilt u ons nabij zijn
ons sterken om de juiste keuzes te maken.

Op deze eerste zondag in de 40 dagentijd
komen wij bij U.
Wij brengen onze pijn en ons verdriet bij U,
ons verdriet om kinderen die niet kwamen,
om kinderen die wij verloren
aan de dood of aan het leven.
Wilt u ons nabij zijn,
ons sterken om toch verder te kunnen.

Op deze eerste zondag in de 40 dagentijd
komen wij bij U.
Wij leggen bij u neer
wat leeft ons hart.

(stil gebed)

En samen bidden wij zingend
met de woorden die Jezus ons geleerd heeft

(gezongen Onze Vader).