Ineke Lautenbach

Om te lezen en te luisteren

Schrijven is mijn hobby. Op deze website zijn de resultaten daarvan te lezen.
Verder houd ik van zingen en daarvan is iets te lezen en te horen.
Veel plezier!


De stronk van Isaï

Een overweging bij Jesaja 11: 1-10
Tweede vesper van advent, 5 december 2010

'Uit de stronk van Isaï schiet een telg op' zullen we straks lezen. Een bekend stuk uit Jesaja dat vaak in de adventstijd wordt gelezen.
'Een leeuw en een rund eten samen stro.'
'Bij het hol van een adder speelt een zuigeling.'
Een bekend visioen. Een visioen van vrede. Alles is goed, er is geen onrecht meer, geen dreiging, geen ziekte, geen dood. Alles is tot rust gekomen. Iets om naar uit te zien, om naar te verlangen.

Maar als je om je heen kijkt kun je je niet voorstellen dat het ooit zo zal zijn. We maken er met elkaar steeds weer een puinhoop van. We hebben kritiek op elkaar, we verketteren elkaar en uiteindelijk slaan we erop. Of we doen elkaar onrecht op een subtielere manier. Steeds opnieuw zijn we een bedreiging voor elkaar. We kunnen elkaar niet in vrede laten leven. Zelfs velen die zeggen geïnspireerd te zijn, door God, Allah, de Geest, 'iets' dat groter is dan wij. Zelfs zij doen hier vaak aan mee. Wij doen hier vaak aan mee. Hoe zullen we dan ooit in vrede samenleven?

Toch staat het er.
'De wolf zal zich neerleggen naast een lam.'
'Niemand doet kwaad, niemand sticht onheil.'
Dat is wat mensen onthouden uit dit stuk, waar mensen over spreken. Waar de één zich aan vasthoudt. Waar de ander van zegt: 'Dat komt nooit, kijk maar om je heen. Geloof toch niet in die sprookjes. De wereld is een woestenij en zal dat altijd blijven.'

Toch staat het er.
'Over de zwakken velt hij een rechtvaardig oordeel.'
O? Wàt staat er?
'Over de zwakken velt hij een rechtvaardig oordeel.'
Hij. Er is iemand die iets doet. Dat waren we bijna vergeten, daar lazen we bijna overheen. We staren ons blind op het mooie visioen van vrede. Maar dat komt er niet vanzelf. Eerst moet er nog iets gebeuren.
'Uit de stronk van Isaï schiet een telg op.'
Deze telg zal tot bloei komen, op hem rust de Geest van God. Dat staat er ook. Hij zal rechtvaardig oordelen, een eerlijk vonnis geven. En de schuldigen ontkomen niet.
Die vrede uit het visioen komt niet vanzelf. Er zal iemand komen die recht doet. Iemand die mij recht doet.

We hoeven het als mensen niet zelf te doen. Dat kunnen we niet. Er zal iemand komen om ons te helpen. Ook dat staat in het visioen. Daar mogen we ons aan vasthouden. Daar mogen we naar verlangen.