Ineke Lautenbach

Om te lezen en te luisteren

Schrijven is mijn hobby. Op deze website zijn de resultaten daarvan te lezen.
Verder houd ik van zingen en daarvan is iets te lezen en te horen.
Veel plezier!


De vrouwen van Jeruzalem

Een overweging bij statie 8 van de kruisweg van Rene Rosmolen
Vierde vesper in de veertigdagentijd, 3 april 2011

Vandaag zien we de vrouwen van Jeruzalem. Deze statie is gebaseerd op Lucas 23 :27-28:

Een grote volksmenigte volgde Jezus, evenals enkele vrouwen die zich op de borst sloegen en over hem weeklaagden. Jezus keerde zich echter naar hen om en zei: ‘Dochters van Jeruzalem, huil niet om mij. Huil liever om jezelf en je kinderen’

Deze vrouwen waren getuige van een dramatische gebeurtenis. Een gebeurtenis waarvan ze de gevolgen niet konden overzien. Waarschijnlijk ook niet na Jezus’ woorden: ‘huil niet om mij.’
De vrouwen die hier zijn afgebeeld kijken bezorgd. Hier gebeurt iets wat hun wereld voorgoed zal veranderen, dat voelen ze wel aan.

Toen we deze vespers als inleiders samen hebben voorbereid, was het onrustig in Egypte. Op het Tahrir plein waren doorlopend demonstraties. Velen demonstreerden, velen stonden er om heen. Ze waren getuige van een dramatische gebeurtenis die hun wereld voorgoed zal veranderen. Er was hoop op verbeteringen: democratie, vrijheid. Ik moest denken aan wat ik die dagen in de krant las: een vrouw zei dat ze voor het eerst niet werd lastig gevallen op straat. Wat een bevrijding! Het gaf haar hoop voor de toekomst.

Maar zet het door? Komt er werkelijke vrijheid, een begin van democratie? Ook fundamentalisten zien immers hun kans schoon in zo’n chaotische situatie, ook zij kunnen hun invloed doen gelden. Welke kant gaat het uit? Inmiddels horen we berichten waaruit blijkt dat het niet altijd veilig is voor vrouwen, net zoals dat was voordat de onrust begon.

Nu de onrust in Libië en de rampen in  Japan het nieuws beheersen horen we weinig meer uit Egypte. En wat we horen stemt niet vrolijk. Berichten van agressie tegen koptische christenen, die weinig vertrouwen geven voor de positie van andere kwetsbare groepen. Hoe ziet hun toekomst er uit? De toekomst van Egypte? De toekomst van andere landen waar zoveel onrust heerst?

De mensen daar weten het net zo min als de vrouwen van Jeruzalem die Jezus langs zagen komen. Niemand kan in de toekomst kijken. Je weet nooit of er reden voor hoop is, of het licht ooit terug zal komen.

Deze vrouwen zagen een man voorbij komen die kort daarna dood was. Een man met een visie en goede bedoelingen. Een man die anderen inspireerde. En die dat met de dood moest bekopen. Toen leek alles voorbij.

Maar kijk wat er daarna is gebeurd. De mensen die hij geïnspireerd heeft zijn doorgegaan. Ze hebben zijn visie doorgegeven, zijn bedoelingen vorm gegeven. Dat gaat verder tot op de dag van vandaag. Wij staan in die lijn, ook wij laten ons inspireren door Jezus. En het zal na ons niet ophouden. Steeds weer zijn er mensen die een bijdrage leveren aan een betere wereld. Soms heel klein, soms heel groot. Al 2000 jaar worden in navolging van Jezus stenen verlegd en bergen verzet. Laat ons dat hoop geven.