Ineke Lautenbach

Om te lezen en te luisteren

Schrijven is mijn hobby. Op deze website zijn de resultaten daarvan te lezen.
Verder houd ik van zingen en daarvan is iets te lezen en te horen.
Veel plezier!


Geboorte van het Licht

Een overweging bij Openbaring 12: 1-6 en Psalm 19
Vierde vespers van advent, 22 december 2013

Het is bijna kerst. De kerstboom is al opgetuigd. Vandaag, één van de kortste dagen van het jaar, branden er vier kaarsen.
We zingen over het licht dat daagt in het oosten. Over de opgaande zon aan de hemel. Over vriendelijk licht. Over het licht dat ons leidt.
We verlangen naar licht om ons in te koesteren. Licht om ons aan te warmen. Licht waarin we vrij zijn van zorgen en verdriet. Licht waarin we alles achter ons kunnen laten.
De geboorte van het Licht is dichtbij.

We lezen vandaag dan ook een geboorteverhaal. Het is een mythologisch verhaal uit een mythologisch boek: Openbaring. Het gaat over een vrouw die een kind baart. Er staat een draak klaar om het jongetje te verslinden, maar het wordt meteen na de geboorte weggevoerd naar God. De vrouw vlucht de woestijn in, waar 1260 dagen voor haar wordt gezorgd.
Wat een lastig verhaal. De geboorte van een kind hoort blijdschap te brengen, maar dit kind wordt meteen bedreigd. Het wordt weggevoerd en is veilig bij God, maar de vrouw is haar kind kwijt. Wat een groot verdriet!
Gelukkig kan ze zelf vluchten, de draak heeft het blijkbaar niet op haar voorzien. Ze wordt 1260 dagen, 42 maanden verzorgd. Dat is zeven keer zeven maanden. Zeven is voldoende, zeven keer zeven is meer dan genoeg, is volheid. Genoeg voor een heel leven? Genoeg voor het verdriet dat ze haar kind moet missen?
Het verhaal heeft betekenis, maar de beelden staan ver van ons af. Het verhaal komt uit een heel andere tijd, een tijd die ons vreemd geworden is. De schrijver had een bedoeling, maar kunnen we die na twee eeuwen nog achterhalen? Voor mij is dat moeilijk.

We lezen vandaag ook psalm 19. En ook daarin horen we verhalen. Alles om ons heen verhaalt van Gods majesteit: de hemel, het uitspansel,

de dag zegt het voort aan de dag die komt,
de nacht vertelt het door aan de volgende nacht.

Maar dit zijn andere verhalen, in een andere taal. Luister maar:

Toch wordt er niets gezegd, geen woord
gehoord, het is een spraak zonder klank.

Woorden zijn blijkbaar niet altijd nodig. Het verhaal van de Eeuwige gaat niet alleen rond in oude en nieuwe woorden. Het wordt verteld in alles om ons heen. In een gebaar van een ander mens. In samen een eindje op lopen. In alleen zijn, stil zijn. In de klank van muziek. In het licht van een kaars.
In het Licht dat binnenkort opnieuw geboren wordt.

 

We zingen in deze vespers uit het Liedboek – Zingen en bidden in huis en kerk onder meer:
192 a en b Nu de avond valt / Nu hier de avond valt
444 Nu daagt het in het oosten

158b Een schoot van ontferming is onze God
254 Vriendelijk licht