Ineke Lautenbach

Om te lezen en te luisteren

Schrijven is mijn hobby. Op deze website zijn de resultaten daarvan te lezen.
Verder houd ik van zingen en daarvan is iets te lezen en te horen.
Veel plezier!


Op naar Jeruzalem

Een overweging bij Lucas 13: 31-35
Derde vesper van de veertigdagen, 11 maart 2007

Kortgeleden ging een goede vriend een weekje op vakantie naar Jeruzalem. Niet met een georganiseerde reis, niet met een groep, hij ging alleen. Ik was niet de enige die daar een beetje buikpijn van kreeg. Immers: Israël is een gevaarlijk land, Jeruzalem is een stad vol dreiging. Daar staan mensen elkaar naar het leven.
Maar hij had zich goed voorbereid. "Het is niet overal gevaarlijk," zei hij. "Op heel veel plaatsen is niets aan de hand. En ik kijk goed uit waar ik naartoe ga."
Toch liet hij een telefoonnummer achter, van iemand die de sleutel van zijn flat had. Dat doet hij anders nooit.

In Jezus' tijd was het evenmin veilig in Jeruzalem. Onderweg naar de stad krijgt hij een waarschuwing uit onverwachte hoek. Het zijn Farizeeën die tegen hem zeggen: "Vertrek, ga weg van hier, want Herodus wil u doden."

Maar Jezus laat zich daar niet door weerhouden. Hij gaat verder, op naar Jeruzalem. Hij weet dat hij het niet zal overleven. En hij weet dat het einde in Jeruzalem komt. Waar anders kan het gebeuren dan in de stad waar de tempel van de Eeuwige staat? Daar hoort hij thuis. Daar moet hij naartoe. Daar zal hij zijn voltooiing bereiken. Hij weet dat, en zegt dat ook tegen de Farizeeën. In enigszins bedekte termen.

Dan gaat hij verder met een klaagzang over Jeruzalem. De stad die profeten dood, die stenigt die naar haar zijn toegestuurd. Jezus heeft zoveel moeite gedaan. Geprobeerd om de kinderen van Jeruzalem bij elkaar te brengen. Steeds opnieuw uitgelegd waar het omgaat. Voorgeleefd hoe het leven geleefd moet worden. Maar de mensen willen niet luisteren. Ze willen niet zien waar het omgaat. Ze zijn onwillig. De stad, de mensheid wordt aan haar lot overgelaten.

Maar niet voor altijd. Er komt een tijd dat het anders wordt. Er komt een tijd dat wij Jezus weer zullen zien. Een tijd dat wij zullen zeggen: "gezegend hij die komt in de naam van Heer!"

De vroegste christenen verwachtten dat die tijd snel zou komen. Het is anders gelopen. We zijn inmiddels zo’n 20 eeuwen verder. Die tijd is nog steeds niet aangebroken. In Jeruzalem heerst nog altijd geen vrede. De wereld zit ook nu nog vol brandhaarden. De dreiging is overal. We worden er soms wanhopig van. We voelen ons vaak zo machteloos. Wat kunnen wij doen? Wat kan ik als individu bijdragen aan de vrede in de wereld?

Toch gaan we verder. We blijven ons best doen om de oude woorden te verstaan. Om na te leven wat ons is voorgeleefd. Er is ons immers iets beloofd. Die belofte geeft ons kracht. We gaan verder. Op naar Jeruzalem.