Ineke Lautenbach

Om te lezen en te luisteren

Schrijven is mijn hobby. Op deze website zijn de resultaten daarvan te lezen.
Verder houd ik van zingen en daarvan is iets te lezen en te horen.
Veel plezier!


Ga op weg - column

Het schrijven van kerkliederen is langzamerhand gegroeid. Eerst kwamen er gedichten. Ik maakte er een gewoonte van om er één op mijn nieuwjaarskaart te zetten. Toen vierden we wat feestjes van cantorijleden. Daarvoor heb ik liedteksten gemaakt op melodieën die wij als cantorij vaak zongen. Daarna durfde ik de liturgiecommissie voor te stellen om een lied voor de vespers te maken. 'Kiezen jullie maar een mooie melodie uit,' gaf ik ze mee. Al snel kwam het enthousiaste antwoord: 'Leuk, maar je krijgt geen melodie, die maakt Marijn.' Ze bedoelden Marijn Slappendel, onze cantor.
Dat was even slikken: een tekst maken zonder het houvast van een melodie. Dat had ik nog nooit gedaan. Zou ik dat wel kunnen, lukt het om dan het juiste ritme te vinden? Het lukte, beter dan ik verwachtte, ik was tevreden. Ik gaf het aan Marijn.

Daarna was iedere cantorij repetitie spannend: zou hij al wat hebben? Na een week of twee, drie was het zover. Marijn deelde iets nieuws uit en we gingen zingen. Voor ons beiden een spannend moment! Ik was aangenaam verrast. Niet alleen door de melodie. Vooral ook door het mooie accent op het refrein: de coupletten eenstemmig en het refrein vierstemmig. Probeer het maar eens uit, het is heel bijzonder.

En dan de weken erna: drie gewone adventsvespers met dit slotlied. De vierde advent kende geen vesper, want het was toen al kerstavond. Die ochtend werd het 25 jarige bestaan van onze kerk De Rank gevierd met een ontbijt en een ochtendgebed, weer met dit slotlied. Wat een kick: een stampvolle kerk die ons lied zingt!

Ik wilde heel veel in dit lied. Iets over de stilte. De Eeuwige als vader en als moeder. Verantwoord gebruik maken van wat de aarde ons geeft. Niet afgezonderd, maar midden in de wereld staan. De zegen meenemen. Dat zijn thema’s genoeg voor een hele serie liederen. En de structuur moest net niet helemaal gewoon worden: een refrein dat tussen de coupletten klinkt, niet erna. Eigenlijk wilde ik teveel. Toch ben ik nog steeds tevreden over dit lied. En Marijn ook.

We hebben later nog eens iets gemaakt dat minder goed was, en er ligt een tekst die maar niet tot klinken wil komen. Omdat ik toch verder wilde schrijven en wilde dat liederen gezongen worden, ben ik op zoek gegaan naar bestaande melodieën. De resultaten daarvan zijn hier te lezen geweest. Maar nu ik dit lied samen met Marijn opnieuw bekeken heb, krijgen we beiden zin om weer eens iets te maken dat helemaal nieuw is. Wie weet waar dat toe leidt!