Ineke Lautenbach

Om te lezen en te luisteren

Schrijven is mijn hobby. Op deze website zijn de resultaten daarvan te lezen.
Verder houd ik van zingen en daarvan is iets te lezen en te horen.
Veel plezier!


Jezus Sirach

Van het boek Wijsheid van Jezus Sirach had ik iets anders verwacht dan wat ik nu aantref. Ik dacht aan een boek in de sfeer van Prediker en Wijsheid. Terecht volgens de inleiding die in mijn bijbeluitgave is opgenomen. Want het boek behoort net als die twee tot de joodse wijsheidsliteratuur. Maar het komt op mij niet zo wijs over het. Het is vooral de wijsheid van het burgerlijke midden. Jezus Sirach lijkt mij een nette burger vol goede bedoelingen, maar een beetje angstig en vooral weinig creatief. Een beetje een saaie man. Geen spoor van de emotie uit Wijsheid, de rijkdom van Prediker. Een teleurstelling.

Toch zijn er wel hier en daar wat zinnen die me treffen. Zoals Jezus Sirach 15: 14:
Hijzelf heeft de mens in het begin gemaakt
En hem de vrijheid gegeven zelf te beslissen.

We hoeven dus niet alles zomaar aan te nemen. We kunnen zelf nadenken en zelf beslissen. We zijn vrij. Natuurlijk is de ene beslissing beter dan de andere. Maar Jezus Sirach is zo stellig over wat volgens hem de juiste beslissingen zijn, dat die vrijheid ondergesneeuwd raakt. Zijn betoog wordt toch weer een set regels en richtlijnen waarin weinig ruimte is voor een eigen interpretatie.

Laat ik er twee stukken uitlichten. In de hoofdstukken 25 en 26 gaat het over goede en vooral over slechte vrouwen. En een slechte vrouw is uiteraard een vrouw die slecht voor haar man zorgt. Wat een angst spreekt hier uit voor een vrouw die zich anders gedraagt dan de norm. Het is een stuk waar ik niet meer uit de voeten kan, ik leg het naast me neer.

Verderop in hoofdstuk 30 gaat het over de opvoeding van een zoon. En weer treft mij de angst: houd hem eronder, anders ben je zelf het slachtoffer. Alles is erop gericht om de baas te zijn en te blijven over je kind. Dat doen we toch al heel lang niet meer zo. En "wijs" noemen wij dat zeker niet!

In al deze middelmatigheid matigt de schrijver zich niet in de omvang: 51 hoofdstukken, 80 pagina's. Er zouden dan ook twee afleveringen over dit boek moeten komen. Maar het kost moeite om één stukje vol te krijgen, laat staan twee. En mijn reserve onderwerpen zijn op. Daarom heb ik deze beide afleveringen maar gecombineerd tot één. Wat brengen de laatste kleinere boeken nog?