Ineke Lautenbach

Om te lezen en te luisteren

Vespers

Leven zonder antwoord / Kinderleed in ogenschouw

Een overweging bij Job 40: 6-14 en schilderij Kinderleed in ogenschouw van Jannie den Breejen
Vijfde vespers in veertigdagentijd, 6 april 2014

Een meisje in een nestje op het water. Ze is alleen, iedereen is verdwenen. In de wijde omtrek geen teken van menselijk handelen meer: geen huizen, geen straten, geen mensen. Alleen water en bomen. En dit kind.

Schilderij Kinderleed in ogenschouw van Jannie den BreejenWat is er gebeurd? Een overstroming? En hoe komt dit kind in dat nestje terecht? Ze lijkt te klein om te begrijpen wat er aan de hand is. Ze lijkt veilig. Maar straks krijgt ze honger, krijgt ze dorst. Het zal avond worden en nacht. Ze zal het koud krijgen. Maar zover kan ze niet vooruit kijken. Ze is nu veilig.

Al voor ik het gedicht bij dit schilderij las verbond ik dit beeld met Mozes in het mandje tussen het riet. Maar Mozes was niet alleen. Zijn zus stond een eindje verderop om te zien wat er zou gebeuren. Dit meisje heeft geen grote zus die in de buurt is. Hoe moet dit aflopen?

We lezen vandaag ook weer over Job. Hij zit net als dit meisje in een uitzichtloze situatie. Vorige week lazen we in hoofdstuk zes dat hij de moed opgeeft. Hij wenst dat God zijn levensdraad zal afsnijden. We maken vandaag een sprong naar hoofdstuk 40, waar God hem een flinke duw geeft:

Sta op, Job, wapen je.

En een eindje verder:

Tooi je dan met trots en waardigheid.

Het lijkt wel een beetje op de bijlage van Trouw een paar weken geleden: doe iets. Blijf niet in een hoekje zitten, zielig wezen of alleen maar niets doen, maar sta op en kom in actie. Stap uit je apathie en leg je ziel en zaligheid in iets wat bij jou past.

Gaat dat Job lukken? Gaat het dit meisje lukken? Ze zit alleen in haar nestje midden op het water. Wat kan ze doen, waar kan ze heen?

Laatst zag ik tijdens een fietstocht hier in de buurt een nestje drijven. Er zat een waterhoentje op te broeden. Ik moest denken aan dit meisje op haar nest. Zou op dat nestje ook iets gebeuren, ook iets uitgebroed worden? Krijgt ze de kans om ondanks alles tot een krachtige vrouw uit te groeien? Laten we hopen dat er voor haar, net als voor Mozes, een prinses in de buurt is die haar uit het water haalt. Die voor haar wil zorgen en van haar wil houden.

Het schilderij waar deze overweging mede op gebaseerd is, is gemaakt door Jannie den Breejen. Het maakt deel uit van een serie van zes met als titel Kinderleed in ogenschouw. Bij ieder schilderij heeft Jeannette Turpijn een gedicht gemaakt

Advent 2017

Geen evenementen